Yitik Aşkların Soyundan Gelen

annemi gördüm 

yıldız gibi kayarken bakışlarımdan 

ölümü nasıl ciğerlerine çektiğini gördüm

dumanlar arasından

boz bir sis havada, aynada buğu

vuruldu şakağından hummalı gençlik 

masumiyetiyle uzandı soğuk taşlara

ah gözleri eşsiz güzellikteki gözleri donuk

pembe bir gül aktı o an dudaklarından

döl yatağı, beyaz çeşme, kara kuzu

üstünü örtmeyi unuttuğu                                                                                             

kırmızılı bisiklet çocukluğu 

uyandı gerinerek tatlı uykusundan 

kalbi kuş tüyü kadar hafif, uçucu

aşk veremiyle yontulan yüzünde

sallandı uykusuzluğun mor madalyonu

ruhuna üflenen yaşamak dozu

uçuşuyordu silik zihninde, tozlaşma

buzsu yalnızlığın saydam izleri

ve gelincik renginde bir yenilgi   

saklandı halının motifleri arasına 

yitik 

aşkların 

soyundan gelen 

bir gül ağacıydı 

annem

n

n

e

m i

      gördüm 

yıldız gibi kayarken yarınlarımdan

keskin çığlığım parçalarken yarınımı

ve gelirken sesimin yankısı geri

ağıtlar doldurdu annemsi çukuru

lirik 

      fotoğraflarda 

                             kaldı 

                                     gülümsemek