Gir, Moebius, Jodorowsky ve Fazlası

1938'te Paris banliyölerinde doğan Giraud, anne ve babası boşandığı için büyükanne ve büyükbabası tarafından büyütüldü. Sanat hayatında farklı takma isimler kullanmasını sonradan buna bağladı. Hasta ve içe dönük bir çocuk olmasının yanında 2. Dünya Savaşı ertesi ortamına kaos ve yokluk da dahil olunca Amerikan western filmleri gösteren bir tiyatroya sık sık giderek bu kasvetli havada en azından soluk alacak bir yer buldu. İlk çizerlik işlerinde Gir takma adıyla western hikayeleri çizdi.

Jean Giraud'nun kariyeri, sanat tarihindeki en ilginç bölünmelerden biridir. O, aynı bedende iki farklı sanatçıyı barındırıyordu, iki farklı evren, iki farklı bakış.

Gir imzasını kullandığında, Giraud dünyanın en yetenekli realistlerinden biriydi. Ünlü Blueberry serisiyle, Vahşi Batıyı sadece bir dekor olmaktan çıkarıp kanlı canlı ve psikolojik derinliği olan bir yere dönüştürdü. Ayrıntılara olan tutkusu ve anatomi ustalığı, onun geleneksel çizgi romandaki yerini sağlamlaştırmakla kalmayıp bir usta mertebesine çıkardı. Diğer dünyada ise Moebius vardı

1970'lerde Moebius takma adını kullanmaya başlamasıyla Giraud, yerçekiminden ve klasik anlatı kurallarından kurtuldu. Metal Hurlant dergisinin kurucularından biri olarak bilimkurgu ve fantezi türünü baştan aşağı değiştirdi. Arzach ve Incal gibi eserlerinde, okuru rüya benzeri, hipnotik ve metafiziksel yolculuklara çıkardı.Moebius'un stili, "temiz çizgi" geleneğini alıp onu inanılmaz bir ayrıntıyoğunluğu ve noktalama tekniğiyle birleştirmesiyle zenginleşti. Panellerindeki sonsuzluk hissi, okuru o dünyanın bir parçası olduğuna ikna etti. O, sadece hikaye anlatmayıp bir dünya da inşa etti. "Gözlerinizi kapattığınızda gördüğünüz şey Moebius'tur; gözlerinizi açtığınızda ise gördüğünüz şey Jean Giraud."

Incal, sadece bir çizgi roman değil; bilimkurgu, mistisizm, hiciv ve felsefenin iç içe geçtiği, görsel bir şölendir. Alejandro Jodorowsky ile birlikte 1980 ile 1988 yılları arasında yayımlanan Incal, bu iki dehanın derin ve mistik birleşmesiyle ortaya çıkar. Eserin bu kadar kalıcı olmasının en büyük sebebi ise Moebius'un yarattığı görsel dünyadır. Binlerce kat derinliğe inen devasa kuyu şehirler, sınıfsal ayrımı fiziksel olarak gösterirken barok estetiği ile fütüristik teknolojiyi birleştirerek tamamen kendine özgü bir "gelecek" tasarlamıştır. Incal'ın senaryosu, Jodorowsky'nin gerçekleştiremediği devasa "Dune" film projesinin küllerinden doğmuştur. Bu nedenle eser, yoğun sembolizm içerir. Incal, klasik bir "iyiler kötülere karşı" hikayesi değil, kahramanın sürekli hata yaptığı, evrenin sonunun her an gelebileceği ve okurun "Gerçeklik nedir?" diye sorgulandığı bir deneyimdir. The Fifth Element gibi filmlerin görsel kökeni doğrudan bu kitaba dayanır.

Jean Giraud ve Alejandro Jodorowsky arasındaki ilişki, çizgi roman tarihinin en üretken, en fırtınalı ve sanatsal açıdan en dönüştürücü ortaklıklarından biridir. Bu ikili, bir yazar ve bir çizerden öte, birbirinin hayal gücünü besleyen iki "modern büyücü" gibi çalışmışlardır. 1970'lerin ortasında, Jodorowsky'nin Frank Herbert'ın Dune romanını sinemaya uyarlamak için yola çıkmasıyla ve Jodorowsky, filmin görsel dünyasını kuracak "ruhsal ortağını" ararken karşılaşmalarıyla başladı. Giraud, Jodorowsky'nin vizyonunu kare kare çizerek binlerce sayfalık devasa bir storyboard hazırladı. Film Hollywood için çok radikal ve pahalı olduğu için çekilemese de dünyanın çekilemeyen en önemli filmi olarak anılmaya başladı. Film için hazırlanan görsel tasarımlar, daha sonra Incal ve modern bilimkurgu sinemasının (Alien, Star Wars, Blade Runner) temelini oluşturdu.