Bir Teselli Ver

2026 FIFA Dünya Kupasında milli takımımızın kuaförü ile antrenman sahası arasındaki uzaklık tam 22 dakika sürüyordu ve oyuncular bu yolu 500 T ile kat ediyordu. Bu nedenle gruptan çıkamadılar. Her türlü konfora sahip olan İran milli takımı ise kupaya yenilgisiz veda etti. İran'a tanınan olanaklar bize de tanınsaydı eminim başarılı olurduk.

Fransa milli takımının oyuncuları Paris'te bir kafede toplansa, müşteriler polis çağırır. Avrupa'da birçok ülkenin milli takımı devşirmelerden oluşuyor ve bu ülkelerin vatandaşları sporcularına kul gözüyle bakıyor. Mesut Özil ve İlkay Gündoğan'ın yaşı ilerleyince, Almanya'nın Neo Nazi federasyon başkanı iki futbolcuyu da taraftara hedef gösterdi. Almanya'ya en büyük kupaları kazandıran bu iki oyuncu bir anda Almanların en büyük düşmanı oldu. Ülke federasyonlarının ırkçılığına UEFA ve FIFA'nın ayrımcı uygulamalarını da eklemek gerek. Bizde kültürümüz gereği böyle sorunlar yok, devletimizin ağırlığı nedeniyle FIFA, İran ya da Özbekistan gibi ülkelere yaptıklarını bize yapamıyor ama milli takımımızın oyuncuları, katıldıkları turnuvalarda şampiyonluk priminden daha yüksek ayakbastı parası aldıkları halde hiçbir varlık gösteremiyorlar.

Futbol milli takımımızın hücum oyuncuları Avrupa'nın önde gelen kulüplerinde oynuyor ama savunmacılar bizim ligimizden. Fenerbahçe ve Galatasaray ağırlıklı bir savunmacı grubu. Galatasaray'ın yabancı oyuncuları çalıştırılmadıkları için kondisyonlarının olmadığını basına açıklıyorlar zaten. Fenerbahçe'li futbolcuların da iyi durumda olmadıklarını Avrupa takımlarıyla yaptıkları maçlarda gördük. Allah o kadar büyük bir Allah ki Fenerbahçe kulübünün futboldan anlamadığı gerekçesiyle kovduğu Vitor Pereira, Premier Lig sonuncusu Nottingham Forest'ın başında Fenerbahçe'ye karşı iki maça çıktı. Bu maçlarda Fenerbahçe'de topa dokunmadan oyunu bitiren futbolcu vardı ve tabii ki takımımız elendi.

Bizim ligimizdeki oyuncular ağır ve koşamıyor. Rakip topu kaptığında geri dönemiyorlar. Hücuma çıktıklarında rakip çoktan yerleşmiş hatta eskiyen mobilyalarını yenilemiş oluyor. Çağdaş futbolda geri dönmek, kaptırılan topu kazanmak ve topu kaptığında karşı kaleye gitmek, dört saniye sürmesi gereken işler. Bizim bu sürelere çok uzak olduğumuz, rakamlardan belli. Topu kaptığımızda rakip takımı 11 kişiyle yerleşmiş bulduğumuz için ilk iki maçta tamamı ceza sahası dışından 62 şut çekmişiz ve bu topların da biri dışında hepsi tribüne gitmiş. Buna karşılık rakip takımlar her top kaptığında kalemize gelip gol atmış. Paraguay ikinci yarıyı on kişi oynadığı halde bizim oyuncularımızın yavaşlığından, sahada bu eksiklik kesinlikle hissedilmedi. Adamlar terlemeden maçı bitirdiler.

Dünya kupasındaki ilk iki maçta kalecimizin kurtarışı yok, dikine isabetli pası ise üç maçta da yok yani ne tutabiliyor ne atabiliyor. Günümüz futbolunda savunma forvetten, hücum ise kaleciden başlıyor. Biz başarıyı gol atmakla ölçtüğümüz için Kerem Aktürkoğlu'nun hücum baskısı ile oyuna yaptığı katkıyı anlamıyoruz, herkes takımda onun ne işi olduğunu soruyor.

Vincenzo Montella hata yapan bir teknik direktör ama bunlardan ders alması, onu erdemli kılıyor. Hollanda ve İspanya maçlarındaki hatalarını bir daha tekrarlamadı, eminim bu turnuva da ona ders olmuştur.

Benim için turnuvadaki başarısızlığın tek tesellisi, kadın voleybol takımımıza sahip çıkılması yönünde bir kamuoyunun oluşması. Hiçbir uluslararası başarısı olmayan bir futbolcu kadrosuna bu maddi olanaklar savrukça sağlanırken her türlü başarıyı elde eden kadın voleybol takımımızın tarifeli uçaklarla ekonomi sınıfı koltuklarda yolculuk etmesi artık sorgulanıyor. Dünyanın en güzel kadınları bizim voleybolcularımız ama onların saçlarıyla, erkek futbolcular kadar uğraşmadığını düşünüyorum. Başarılarının sırrı da budur belki.